De Beursstraat loopt achter het Damrak, een van de oudste straten in een stad die al vierhonderd jaar in beweging is. Ons gebouw staat hier sinds de zeventiende eeuw en heeft door de jaren heen allerlei functies gehad. In 2026 werd het een hotel.
We hebben elke kamer gerenoveerd en daar de tijd voor genomen. Niets hier werd als bijzaak behandeld, van de bedden en de badkamers tot aan de Lavazza die op je eerste ochtend op je wacht. De kamers zijn compact, zoals kamers in een grachtenpand dat zijn, en over elke centimeter ervan is nagedacht.
Onze receptie is een hologram. Het is het eerste waar de meeste gasten iets over zeggen, meestal terwijl ze het filmen. Ze is er om drie uur ’s middags en om drie uur ’s nachts, spreekt jouw taal, checkt je in en vertelt je waar je kunt eten, geen rij, geen wachttijd, niemand die naar je vlucht vraagt. Het klinkt als een gimmick, totdat je om middernacht aankomt na een vertraagde vlucht en er daadwerkelijk iemand is.
Een vierhonderd jaar oud gebouw en een hologram in de hal. Dat contrast is precies het idee. Het betekent ook dat we investeren in de dingen waarin je daadwerkelijk slaapt, en de kamers dienovereenkomstig prijzen.
Dit is een Nederlands grachtenpand, wat een smalle trap en geen lift betekent. Het hoort bij wat het gebouw is.
De Dam ligt op vijf minuten lopen. Centraal Station ook. De Negen Straatjes op tien. Alles waarvoor je bent gekomen, is vanaf de voordeur te voet bereikbaar.